BAJKOTERAPIA jako forma wspierania rozwoju najmłodszych

BAJKOTERAPIA jako forma wspierania rozwoju najmłodszych

W trosce o harmonijny rozwój najmłodszych wielu terapeutów i pedagogów, a ostatnio także rodziców stosuje bajkoterapię.

BAJKOTERAPIA może mieć magiczną moc, może wpływać korzystnie na rozwój dziecka, motywować do działania czy pomagać w sytuacjach kryzysowych.

Bajka może stanowić odpowiedź na różne problemy, z jakimi mierzy się dziecko. Oprócz właściwości terapeutycznych opowiadane historie mogą również uczyć oraz utrwalać wzorce pozytywnych zachowań.

BAJKOTERAPIA zakłada stosowanie literatury w celu stymulacji rozwoju i poprawy jakości życia dziecka. Terapię bajką należy rozpocząć od rozpoznania problemów, z jakimi się ono boryka. Kolejnym krokiem jest dobór odpowiedniej literatury. Czytanie bajek terapeutycznych można wzbogacić również dodatkowymi formami pracy z malcem. Często stosuje się tu na przykład techniki plastyczne, a także różne zabawy.

W Bajkoterapii wykorzystuje się

nie tylko tradycyjne bajki, ale również tzw. bajki terapeutyczne, pisane według pewnego schematu.

Opowiadania te spełniają określone funkcje. Poprzez pokazanie bohaterów, którzy przeżywają sytuacje podobne do tych, w jakich znajduje się dziecko.

Pomagają radzić sobie ze zmartwieniami, smutkiem, lękiem czy innymi negatywnymi emocjami.

Dzięki stosowaniu bajek terapeutycznych dziecko uczy się wzmacniać wiarę we własne możliwości, budować pozytywne nastawienie oraz znajdować sposoby rozwiązywania problemów.

Za pomysłodawczynię Terapii Bajką

uchodzi australijska psycholog kliniczna, Doris Brett. Pod koniec ubiegłego stulecia opublikowała ona zbiór bajek własnego autorstwa wraz z komentarzami i wskazówkami dla dorosłego, który będzie je dziecku czytać lub opowiadać.

Do najważniejszych efektów „Bajek, które leczą” zaliczyć można:

  • relaksację dziecka;
  • oswojenie z sytuacjami nowymi, trudnymi dla niego emocjonalnie;
  • konstruktywne nastawienie wobec siebie i otoczenia;
  • lepsze zrozumienie swoich emocji, zachowań;
  • rozwój empatii;
  • poznanie skutecznych sposobów postępowania w sytuacjach nowych, trudnych;
  • zaszczepienie optymizmu i nadziei na uporanie się z trudnościami;
  • wzmocnienie samooceny i wiary we własne możliwości w zakresie pokonywania trudności.

Bajki Terapeutyczne dzieli się na trzy rodzaje:

  • bajki relaksacyjne;
  • bajki psychoedukacyjne;
  • bajki psychoterapeutyczne.

Pierwszy Rodzaj Bajek

to po prostu krótkie opowieści, a ich celem jest uspokojenie i wyciszenie dziecka.

Opierają się na wizualizacjach, w czasie których dziecko wyobraża sobie na przykład, że jest mięciutkim pluszowym misiem.

Spokojnym i cichym głosem opowiada się dziecku o tym, jak dobrze czuje się miś. Rozbrykane dzieciaki w przedszkolu albo w domu, jak za dotknięciem czarodziejskiej różdżki, wyciszają się i wchodzą w świat wyobraźni.

Bajki relaksacyjne mogą być pomocne także w czasie usypiania dziecka, a ich opowiadanie nie wymaga wiele wysiłku ani szczególnych umiejętności.

Drugi rodzaj to bajki terapeutyczne,

które dotyczą głównie emocji oraz myślenia.

W tych bajkach pojawiają się treści dotyczące nazywania tego, co czuje dziecko, wskazujące różne sposoby radzenia sobie z nieprzyjemnymi emocjami.

Często są też przedstawione w nich inne sposoby działania. Bohater bajki psychoedukacyjnej przeżywa podobne trudności, zmaga się z trudnymi emocjami i nie wie, co ma robić, ale zawsze znajduje rozwiązanie.

W czasie opowiadania bajki, której treść może dotyczyć różnych codziennych sytuacji (na przykład wizyty u lekarza), ważne jest, żeby główny bohater różnił się od dziecka, które słucha opowieści.

Warto zmienić imię (lub nawet płeć) i nadać postaci jakąś cechę charakterystyczną, dzięki czemu kilkulatek nie skupia się na tym, że oto on sam jest główną postacią bajki, lecz będzie mógł swobodnie doświadczać emocji związanych z przeżyciami bohatera oraz skupić się, na tym, że istnieje jeszcze inny sposób rozwiązania problemu.

Opowiadanie bajek psychoedukacyjnych nie wymaga doświadczenia, choć z oczywistych względów jest trudniejsze niż wizualizacje.

Bajki psychoterapeutyczne

to trzeci rodzaj bajek terapeutycznych.

Te bajki są najczęściej elementem terapii – przekazują wiedzę o sytuacji związanej z lękiem i wskazują sposoby radzenia sobie z nim.

Taka bajka pomaga dziecku, które znajduje się w trudnym położeniu (jest zagrożone albo doświadcza jakiegoś braku), uzyskać wsparcie.

Kilkulatek nie potrafi zwrócić się z prośbą o pomoc do innych, tkwi w pułapce silnych emocji i nieprzyjemnych doznań cielesnych (ból, napięcie mięśni, skurcze żołądka).

Kiedy rozpaczliwie szuka sposobu na uspokojenie, właśnie w tym momencie bajki psychoterapeutyczne mogą pomóc w długim procesie powrotu do równowagi, w akceptacji trudnej sytuacji i przyjęciu jej konsekwencji.

Bajki terapeutyczne są najtrudniejsze do opowiadania, dlatego też powinni je opowiadać profesjonaliści lub rodzice, którzy opierają się na bajkach pisanych przez terapeutów.

W świat bajek warto

wchodzić z dzieckiem nie tylko w trudnych sytuacjach. Warto je opowiadać swojemu dziecku tak po prostu, na co dzień i bez powodu.

Nie muszą być długie i oryginalne - najważniejsze, że są opowiadane przez kogoś bliskiego. W momencie opowiadania bajki świat dziecka i dorosłego spotyka się w wyobraźni. Takie wspólne spędzanie czasu rodzica i dziecka wzmacnia wzajemne więzi i buduje bliskie relacje. Pomaga się otworzyć i dużo o sobie nawzajem dowiedzieć. To cenne chwile, które w pamięci dziecka zostaną na całe życie.

Z cyklu Bajki Terapeutyczne Księgarnia Edukacyjna.pl poleca:

Bajkoterapia, czyli bajki-pomagajki dla małych i dużych

Mądre bajki. Przyjaźń (oprawa twarda)

Emocjonalki. Bajki psychoterapeutyczne

Jak oswoić potwory? Opowiadania terapeutyczne

Tomcio rozwiązuje problemy. Złość i agresja

Relaksacje dla dzieci. Jesteś kimś wyjątkowym

 

Powiązane produkty

Komentarze ()